27 października, po południu odbył się kolejny koncert, podczas którego mieliśmy okazję zobaczyć popisy młodej skrzypaczki, Zofii Olesik, wielkiej nadziei polskiej wiolinistyki, uczennicy wybitnego pedagoga, prof. Marcina Baranowskiego. Wieczór koncertowy odbył się tradycyjnie w Auli Państwowej Szkoły Muzycznej pierwszego stopnia, im. Wandy Wiłkomirskiej.
Motywem przewodnim koncertu było motto: „Wieniawski tuż. Tuż”.
Przybyłych na koncert gości powitała Małgorzata Telega-Nowakowska, dyrektor Państwowej Szkoły Muzycznej. Pani dyrektor w swym krótkim wystąpieniu zwróciła uwagę na kwestię używania telefonów komórkowych w trakcie koncertu i poprosiła o ich wyciszenie, tak, żeby nie zakłócały występów muzyków.
Temat wydawałoby się oczywisty jak oddychanie, a jednak często, a wręcz nagminnie widzi się, także osoby dorosłe które piszą SMS-y w trakcie koncertu. Tu się nasuwa oczywiste pytanie, czy naprawdę nie można wytrzymać godzinę bez używania telefonu?
Podczas drugiego koncertu pan Wiesław Pietruszak, prezes Stowarzyszenia Miłośników Muzyki Organowej i Kameralnej „Sauerianum”, przybliżył nam wyjątkową postać Henryka Wieniawskiego, polskiego kompozytora, skrzypka i pedagoga. Jednego z najwybitniejszych polskich skrzypków i kompozytorów w historii.
W historii światowej wiolinistyki Henryk Wieniawski zajmuje miejsce szczególne. Przede wszystkim jako genialny skrzypek wirtuoz, uznawany przez współczesnych mu krytyków i miłośników muzyki za drugie wcielenie Niccolò Paganiniego.
Jako kompozytor, którego dzieła oparły się próbie czasu, zajęły poczesne miejsce w światowej literaturze skrzypcowej i w repertuarach najwybitniejszych artystów. Jako pedagog dwóch znakomitych uczelni muzycznych Europy. Wreszcie jako pasjonująca indywidualność o barwnej osobowości. Wieniawski ceniony był nie tylko jako wirtuoz dysponujący fenomenalną techniką, ale także jako wielki liryk. W relacjach często opisywano go jako poetę skrzypiec. Był ostatnim wirtuozem skrzypiec, który przeszedł do historii muzyki również jako kompozytor. W jego utworach obecne są oba te przymioty: brawurowa wirtuozeria oraz liryzm.
Komponować zaczął jako cudowne dziecko. W późniejszych latach tworzył na własne potrzeby, niekiedy publikując swoje utwory. Dzięki Wieniawskiemu do europejskiej literatury skrzypcowej wszedł polonez. Wśród kilku takich utworów dwa znalazły stałe miejsce w repertuarze: Polonez D-dur op. 4 i Polonez A-dur op. 21. Wieniawski stylizował też mazurki – najpopularniejsze z nich to opublikowane jako op. 19 z podtytułem mazurki charakterystyczne: żywiołowy Obertas i Dudziarz, wyraźnie naśladujący charakterystyczne, dudziarskie kwinty. Wiele miniatur, powstałych głównie na początku lat pięćdziesiątych, było jednak zaledwie typowymi, salonowymi utworami – sentymentalnymi albo popisowymi, nierzadko wykorzystującymi popularne rytmy taneczne. Największą popularność zyskał Koncert skrzypcowy d-moll op. 22. [ więcej ]
Henryk Wieniawski był nie tylko wybitnym artystą. Był człowiekiem o niezwykle bogatym wnętrzu. Wyróżniał się błyskotliwą inteligencją, wytwornymi manierami, sposobem bycia, uroczym usposobieniem. Równie swobodnie czuł się wśród słuchaczy jego koncertów, przygodnych rozmówców, przyjaciół, jak i monarchów, którzy obdarzali go wielkimi względami i wysokimi odznaczeniami: księżna Sachsen-Meiningen, wielki książę bawarski, królowie Prus i Holandii (trzykrotnie), Danii, Szwecji, Belgii, car Rosji.
Henryk Wieniawski żył w epoce wielkich wirtuozów, którzy działalność koncertową łączyli z twórczością kompozytorską, mierzoną swoimi możliwościami wykonawczymi i w znacznym stopniu na własny użytek tworzoną. Należał do nich także Wieniawski, lecz o ile dzieła większości z nich pokrył kurz niepamięci, twórczość polskiego wirtuoza przetrwała do naszych dni.
Podobnie jak podczas pierwszego koncertu na początku wystąpili uczniowie Państwowej Szkoły Muzycznej I stopnia, im Wandy Wiłkomirskiej. Tym razem przed publicznością wystąpili: Arianna Paech – wiolonczela i Maria Albeus – skrzypce. Obu dziewczynkom przy fortepianie towarzyszyła pani Katarzyna Mathok.
Kolejny raz mogliśmy się przekonać, jak wysoki poziom muzycznych umiejętności prezentują uczniowie PSM I st. W Międzyrzeczu. Bez wątpienia jest to wynik ciężkiej i rzetelnej pracy pod okiem pedagogów Państwowej Szkoły Muzycznej.
W drugiej części wieczoru wystąpiła Zofii Olesik – skrzypce, a przy fortepianie towarzyszyła jej Joanna Zathey.
Pani Zofia już wygrała kilka prestiżowych konkursów skrzypcowych, choć niewątpliwie fakt, iż wystąpiła z filharmonikami wiedeńskimi jest niewątpliwie największą muzyczną rekomendacją.
Podczas koncertu usłyszeliśmy utwory zarówno solowe, jak i z fortepianem. Na całość programu złożyły się następujące utwory:
-
- H. Wieniawski – Polonez koncertowy D-dur
- H. Wieniawski – Kaprys „La Cadenza” – solo
- Henryk Wieniawski – Koncert skrzypcowy d-moll op. 22 cz. 1
- Eugène Ysaÿe – poemat elegijny
- Witold Lutosławski – „Subito”
- J. Sibelius – Koncert d-moll – cz. 1
Wykonania pani Zofii tak urzekły publiczność, że nie obyło się bez bisu. Niewątpliwie była to kolejna uczta nie tylko dla uszu, ale także dla oczu. Urok osobisty i sposób opowiadania muzyki mają na scenie ogromne znaczenie i to się podoba publiczności.
Mamy w kraju wspaniałych artystów, którzy pięknie reprezentują Polskę na światowych scenach. Miejmy nadzieję, że państwo właściwie doceni umiejętności polskich artystów muzyków w przyszłości.
FOTORELACJA
Czytaj także:
- Przed IX Festiwalem Muzyki Kameralnej – Międzyrzecz 2025
- Przed VIII Festiwalem Muzyki Kameralnej – Międzyrzecz 2024
- Festiwal czas zacząć.
- MUZYCZNE SKARBY MIĘDZYRZECZA
- „WIELCY ROMANTYCY” – to tytuł kolejnego koncertu z cyklu Koncertów Muzyki Kameralnej w Międzyrzeczu.
- VIII FESTIWAL MUZYKI KAMERALNEJ – KONCERT MARSZAŁKOWSKI
- Spotkania Kameralne Międzyrzecz 2021 – III Koncert Marszałkowski
- „Mistrzowie bel canta” – II koncert z cyklu Spotkania Kameralne w Międzyrzeczu.
- Muzyka romantyczna – zapowiedź koncertu
- VII Spotkania Kameralne w Międzyrzeczu – ZAPOWIEDŻ
- VI Spotkania Kameralne: ALTÓWKA I FORTEPIAN
- „Cztery pory roku” Antonio Vivaldiego w Międzyrzeczu
- Fundacja PZU wspiera projekt „Gloria Victis”
- „Gloria Victis” z okazji 160 rocznicy wybuchu Powstania Styczniowego.
- Mistrzowie „bel canta”. W krainie operetki – zapowiedź koncertu.
- Przed koncertem w Międzyrzeczu.
- „Święta miłości kochanej Ojczyzny” – Muzyczna lekcja patriotyzmu w Międzyrzeczu.
- „Święta miłości kochanej Ojczyzny” – zapowiedź koncertu
- Stanisław Napierała – znaczy piękny śpiew
- Letnie Spotkania Kameralne w Międzyrzeczu – zapowiedź
- LETNIE SPOTKANIA KAMERALNE W MIĘDZYRZECZU
- Spotkania Kameralne Międzyrzecz 2021 – III Koncert Marszałkowski
- Spotkania Kameralne Międzyrzecz 2021 – Koncert Marszałkowski
- 19 Międzynarodowy Festiwal Gitarowy – koncert w Międzyrzeczu.
- 30-lecie Państwowej Szkoły Muzycznej I stopnia im. Wandy Wiłkomirskiej w Międzyrzeczu.
