92 -

      NEWS:  03.04.2010

Wielka Sobota  to  czas  czuwania
przy symbolicznym grobie Jezusa

Liturgia Światła w Kęszycy Leśnej ....
 więcej » 

 

 

Międzyrzecz

NEWS: Wielka Sobota to czas czuwania przy symbolicznym grobie Jezusa. Chrześcijanie modlą się o przebaczenie za grzechy, które popełnili i które stały się przyczyną ukrzyżowania Jezusa. To także czas oczekiwania na zmartwychwstanie, które nastąpiło w niedzielę.

  Ludzie jak przed wiekami przychodzą odwiedzać grób, chociaż zwyczaje nieco się zmieniły: - "Niegdyś, w każdym kościele na wniściu do grobu siedziały panienki albo i damy wyższej rangi z tacami srebrnymi, kwestujące jałmużnę od przechodzących na pożytek tego kościoła, w którym takową kwestę czyniły. Nie wolały one na nikogo o jałmużnę usty swemi, ale tylko brzękiem tacy o ławkę trąconej, i czym kto znaczniejszy lub lepiej ubrany przechodził, tym większy brzęk na niego czyniły. Urodziwe kwestarki zazwyczaj więcej ukwestowały niż te, którym na urodzie  schodziło, przez wrodzoną ku urodzie skłonność nawet w pobożnej szczodrobliwości." - pisał ksiądz, Jędrzej Kitowicz, w "Opisie obyczajów za panowania Augusta III".   
   I   Relikwia św. Faustyny ....  więcej »   I   Misterium Pasyjne .....  więcej »  I

 

  Tak jak jak przed wiekami Grób powinien skłaniać do ofiarności, do trwania w dobru i przypominać o Zmartwychwstaniu.
Grobom Pańskim dawniej często towarzyszyli chłopcy przebrani w stroje rzymskich żołnierzy - dzisiaj w Kaplicy, w Kęszycy Leśnej przy grobie wartę objęli strażacy z miejscowej OSP. To pierwsze tego typu religijne wydarzenie w tej pogarnizonowej miejscowości. W koszarach wybudowanych dla Wehrmahtu i późniejszym rosyjskim garnizonie fakt ten nabiera wręcz symbolicznego wymiaru.
Mieszkańcy i przyjezdni goście zgromadzili się, aby czuwać przy symbolicznym grobie Jezusa. Dla chrześcijan to czas modlitwy, pokuty i żałoby po ukrzyżowanym Jezusie Chrystusie.
Proboszcz ks. Jacek Błażkiewicz zadbał o wspaniałą oprawę i wystrój kaplicy.
W tym dniu nie sprawuje się mszy świętych.

 

Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz
 Międzyrzecz Międzyrzecz  Międzyrzecz Międzyrzecz  Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz
 

 

liturgia

Liturgia Światła

  - rozpoczynająca Wigilię Paschalną zaczyna się w zupełnych ciemnościach. W kościele wygasza się wszystkie światła. W odpowiednim miejscu przed świątynią rozpala się ognisko. Następuje obrzęd święcenia ognia i święcenia paschału.

  Potem rozpoczyna się procesja z paschałem do wnętrza kościoła. Kapłan wnosząc paschał zatrzymuje się u wejścia do świątyni, w środku i przy ołtarzu. Za każdym razem unosi świecę śpiewając uroczyście: "Światło Chrystusa". Wierni odpowiadają: "Bogu niech będą dzięki".

  Celebrans i wierni zapalają swoje świece od paschału. W ten sposób stopniowo rozjaśnia się cały kościół.

  Na zakończenie procesji z paschałem w świątyni zapalają się wszystkie światła.

  Następnie kapłan lub diakon odśpiewują uroczyste Orędzie Wielkanocne (Exsultet).

LITURGIA  ŚWIATŁA

  O 1930 Proboszcz ks. Jacek Błażkiewicz zaprosił zgromadzonych przed kaplicę.  Wszyscy zgromadzili się przed kaplicą przy symbolicznym ognisku przy którym odbył się obrzęd święcenia ognia i paschału.

 
- "Drodzy bracia i siostry, w tę najświętszą noc, w którą nasz Pan Jezus Chrystus przeszedł ze śmierci do życia, Kościół wzywa swoje dzieci... aby zgromadziły się na czuwanie i modlitwę...". - po tych słowach proboszcz - celebrans liturgii  poświęcił ogień, po czym, zgodnie z tradycją Wielkiej Soboty zostały spalone zeszłoroczne wielkanocne palmy. Popiół, który z nich powstanie, zostanie wykorzystany w przyszłym roku w Środę Popielcową.

 Następnie poświęcony został paschał, który ma być symbolem samego obecnego wśród nas

   Chrystusa w Jego wydarzeniu Męki i Zmartwychwstania. Najpierw celebrans wyżłobił na paschale rylcem krzyż - znak męki Pańskiej, następnie nad i pod nim greckie litery Alfa i Omega, zaczynającą i kończącą alfabet (oznaczają tu Przedwieczne istnienie Chrystusa jako Boga i Jego Przyjście w Chwale na zakończenie dziejów świata), wreszcie cyfrę bieżącego roku (wyraża aktualność Mysterium Pańskiego, Jego nieustającą obecność i oddziaływanie wśród nas, oraz panowanie Chrystusa nad czasem).

    Przy tej czynności celebrans wypowiadał słowa, które ją symbolicznie wyjaśniają: "Chrystus wczoraj i dziś - Początek i Koniec - Alfa i Omega - Do Niego należy czas i wieczność - Jemu chwała i panowanie - przez wszystkie wieki wieków. Amen.".

    Po tych słowach na paschale umieszczonych zostało pięć symbolicznych "gwoździ", sporządzonych z czerwonego wosku. Zostały umocowane na kształt krzyża i symbolizować mają Chrystusowe rany - a więc pośrednio - Jego przejście przez Mękę. W końcu paschał został zapalony - światło symbolizować ma Jego nowe, nieśmiertelne życie. Przy tej czynności celebrans wymówił głośno: "Niech światło Chrystusa chwalebnie zmartwychwstałego rozproszy ciemności naszych serc i umysłów."
 
 
    Następnie w kierunku kaplicy ruszyła procesja, na czele której niosąc zapalony paschał szedł ks. Jacek Błażkiewicz, poprzedzony przez ministranta z dymiącą kadzielnicą, a za nimi asysta i wierni. Procesja przystanęła trzykrotnie (przy wejściu do kaplicy, na jej środku i przed ołtarzem), w tym czasie proboszcz śpiewał za każdym razem: "Światło Chrystusa" na co wszyscy odpowiadali: "Bogu niech będą dzięki".Przy każdym kolejnym zatrzymaniu się zapalano od paschału kolejne świece: za pierwszym razem tylko celebrans (i koncelebransi), następnie ministranci (i część wiernych), wreszcie wszyscy wierni. Po kaplicy rozlało się morze światła, wszyscy stali w swoich miejscach z zapalonymi świecami - znakiem czuwania i wspólnoty z całym Kościołem, jednocześnie zaś symbolem oświecenia, które zostało nam udzielone w naszym Chrzcie.

do góry
Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz
 Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz
         
 

DAWNIEJ.
   W ognisku roznieconym iskrą z kamienia palono gałązki kolczaste, głównie tarniny, głogu, dzikiej róży. W pogańskich obrzędach kolczaste gałązki stanowiły zabezpieczenie przed wampirami i siłami nieczystymi. W chrześcijaństwie to symbol palenia korony cierniowej Jezusa.
Poświęconym Paschałem święcono następnie wodę, zanurzając go trzykrotnie, a następnie wylewając w kształt krzyża kilka kropel poświęconych olejów.  Po poświęceniu ognia i wody uwalniano z więzów dzwony.  W poświęconych płonących stosach gospodarze licznie opalali jeszcze leszczynowe głowienki, mające chronić dobytek przed wszelkim złem.

 

Tekst + Foto: Kazimierz Czułup

do góry

                                                    Zobacz: Paryska Kultura w międzyrzeckim Muzeum...więcej »

do góry