94 -

      NEWS:  11.04.2010

Relikwia św. Faustyny

 

Międzyrzecz

NEWS:  Najmłodsza w gminie parafia przyjęła  w dniu
11 kwietnia 2010 roku, w niedzielę relikwię św. Faustyny.

 Mieszkańcy Kęszycy Leśnej praktycznie cały tydzień przygotowywaliMiędzyrzecz się do tej historycznej uroczystości.
- Od piątku do niedzieli, podczas rekolekcji przygotowywaliśmy się duchowo do przyjęcia relikwii św. Faustyny -  przypomniał
proboszcz ks. Jacek Błażkiewicz - wielki wkład w dzieło przygotowania parafian mają  siostry ze zgromadzenia Jezusa Miłosiernego z Bledzewa, które założyła św. Faustyna.

BIOGRAFIA Św. Faustyny....  więcej »   I    Misterium Pasyjne ....  więcej »   I   Czuwanie przy grobie ....  więcej »   I 

     W niedzielny poranek 11 kwietnia 2010 roku mieszkańcy Kęszycy Leśnej spotkali się przy krzyżu, tuż przy bramie wjazdowej do miejscowości. Pomimo niesprzyjającej aury plac wypełnił się niemal po brzegi. Miejsce rozpoczęcia uroczystości jakże wymowne, to przecież tu dawniej funkcjonowały wojskowe wartownie garnizonów Wehrmahtu i po wojnie Armii Radzieckiej. Dzisiaj w tym miejscu delegację sióstr zakonnych, z relikwią św. Faustyny powitali mieszkańcy Kęszycy Leśnej, a jedynymi ludźmi w mundurach byli strażacy OSP z Kęszycy Leśnej. To niewątpliwie nadaje historyczny aspekt temu wydarzeniu. To swoiste dopełnienie cywilnego funkcjonowania miejscowości. Młoda parafia, małymi krokami stara się budować swoją tożsamość, której trudno doszukać się w historycznym dorobku Kęszycy Leśnej. Szkoda tylko, że miejscowi włodarze, zarówno w UMiG Międzyrzecz jak i w Starostwie Powiatowym tak mało przejawiają inicjatywy i nie chcą pomóc mieszkańcom w dziele "ucywilizowania" i dostosowania do cywilnych potrzeb tej wojskowej bazy. Wiele lat temu byli tacy co Kęszycę Leśną nazywali "Perełką" gminy - ludzie to do dzisiaj pamiętają i tym większy z tego powodu jest żal, że po zasiedleniu byłej bazy wojskowej mieszkańców pozostawiono samych sobie, ze swoimi problemami.

              Teksty jakie były użyte do powitania relikwii św. Faustyny Kowalskiej (PDF) .... więcej »  



 
   Uroczystość rozpoczęła się u stóp krzyża przed bramą wjazdową.
   Tu przedstawiciel straży z OSP przejął z rąk siostry ze zgromadzenia Jezusa Miłosiernego relikwię. Wydarzenie to poprzedzone zostało krótkim przemówieniem
proboszcza ks. Jacka Błażkiewicza. Następnie strażacy utworzyli kolumnę i rozpoczęli wraz z mieszkańcami marsz w kierunku kaplicy. Procesja przemaszerowała główną ulicą miejscowości.

   Na miejscu, w kaplicy odbyła się Msza Święta. Witając zebranych proboszcz ks. Jacek Błażkiewicz podkreślił - Jeszcze nigdy nie widziałem tylu wiernych zgromadzonych w naszej kaplicy, to tylko może świadczyć o wadze tego wydarzenia i niech to będzie dobry znak na przyszłość.
   Po mszy wszyscy zostali zaproszeni na poczęstunek. Zgromadzeni mogli pokosztować grochówki z wojskowej kuchni polowej przygotowanej według receptury sołtysa Kęszycy Leśnej Pana Andrzeja Paszkowskiego.

Procesja

Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz
Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz
Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz
Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz
Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz
Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz

Msza Święta

Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz
Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz
Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz
Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz
Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz
Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz    

Poczęstunek

Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz
Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz

  do góry

* * *

Przebieg uroczystości:                                   Międzyrzecz

  
 czwartek - 8 kwiecień 2010 r.

   1800 - Eucharystia
   1830 - FILM - Historia życia św. Faustyny.

     Plan Rekolekcji:
 
  
 piątek - 9 kwiecień 2010 r.

   1700 - Spotkanie z siostrami w remizie OSP dla chętnych, by bardziej poznać kult Bożego Miłosierdzia.
   1900 - Msza Święta z nauką rekolekcyjną.
   2100 - Apel Jasnogórski w kościele, czuwanie modlitewne prowadzone przez młodzież miejscowej parafii.
            Przewidziano możliwość przystąpienia do spowiedzi świętej.

  sobota - 10 kwiecień 2010 r.

   1530 - Spotkanie w DPS z czcicielami Bożego Miłosierdzia.
   1630 - Spotkanie w remizie OSP z siostrami ze zgromadzenia Jezusa Miłosiernego.
   1800 - Msza Święta.
   1900 - Ognisko z piosenką religijną na placu przy kaplicy.
   2100 - Apel Jasnogórski, adoracja Najświętszego Sakramentu, okazja do spowiedzi świętej.

   niedziela - 11 kwiecień 2010 r.

   1030 - Zgromadzenie przy krzyżu ( przy bramie wjazdowej do Kęszycy Leśnej). Uroczysta Procesja spod krzyża do kaplicy.
   1100 - Msza Święta odpustowa z przyjęciem relikwii Świętej Faustyny.

  do góry

Żródło: Parafią pw. Miłosierdzia Bożego w Kęszycy Leśnej
Tekst + Foto: Kazimierz Czułup

  Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz Międzyrzecz

BIOGRAFIA: b                                                                                   do góry

Międzyrzecz Helena Kowalska urodziła się 25 sierpnia 1905 roku, jako trzecie z dziesięciorga dzieci Marianny i Stanisława Kowalskich, rolników ze wsi Głogowiec. Dwa dni później została ochrzczona w parafii świętego Kazimierza w Świnicach Warckich.

  W roku 1912, w wieku siedmiu lat, po raz pierwszy odczuła powołanie do życia zakonnego. W roku 1914 przyjęła I Komunię Świętą. We wrześniu 1917 roku rozpoczęła naukę w szkole podstawowej. Nie skończyła nawet trzech klas szkoły powszechnej. W 1921 rozpoczęła pracę u zamożnych rodzin w Aleksandrowie Łódzkim i Łodzi.

 Po roku pracy Helena Kowalska wyjawiła rodzicom zamiar wstąpienia do zakonu. Dwukrotnie spotkała się ze stanowczą odmową. W lipcu 1924 roku, bez ich zgody, udała się jednak do Warszawy, by tam wstąpić do zgromadzenia zakonnego.

 Będąc w Warszawie, szukała zgromadzenia zakonnego, które chciałoby przyjąć ją do nowicjatu. Wielokrotnie spotykała się z odmową ze strony przełożonych różnych zgromadzeń. Ostatecznie przełożona warszawskiego domu Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia, matka Michaela Moraczewska, wyraziła chęć przyjęcia jej do zgromadzenia, wskazując jednak, że warunkiem niezbędnym do wstąpienia do zgromadzenia jest wpłata wyprawki. Helena Kowalska udała się do Ostrówka, gdzie, w latach 1924-1925, pracowała w domu państwa Lipszyców. 1 sierpnia 1925 roku, mając wymaganą wyprawkę, wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia i rozpoczęła postulat. Dom zgromadzenia mieścił się w Warszawie. W zgromadzeniu pełniła obowiązki kucharki, ogrodniczki i furtianki.

 23 stycznia 1926 roku rozpoczęła nowicjat w domu Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia w Krakowie. 30 kwietnia 1926 roku uczestniczyła w obłóczynach. Przyjęła imię Maria Faustyna od Najświętszego Sakramentu i otrzymała czarno-biały habit zgromadzenia. Dwa lata później, 30 kwietnia 1928 roku, złożyła pierwsze śluby zakonne, 1 maja 1933 roku zaś, wieczyste śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa.

 Na polecenie jednego z nich, ks. Michała Sopoćki św. Faustyna zaczęła prowadzić szczegółowy zapis swoich przeżyć, znany potem jako Dzienniczek. Opisywała w nim stany mistyczne jakich doznawała, przede wszystkim liczne wizje i objawienia. Dotyczyły one między innymi namalowania obrazu Jezu ufam Tobie (do którego Pan Jezus miał dać szczegółowe wskazówki), modlitw Koronki do Miłosierdzia Bożego i Godziny Miłosierdzia, ustanowienia święta Miłosierdzia Bożego (w pierwszą niedzielę po Wielkanocy), szerzenia czci Miłosierdzia i obietnic z nim związanych, oraz powołania do życia nowego "zgromadzenia", czyli takiego dzieła w Kościele, które by podjęło zadanie głoszenia i wypraszania miłosierdzia dla świata (Apostolski Ruch Bożego Miłosierdzia). Zapisała również polecenie Jezusa Chrystusa żądającego, by zostało założone nowe zgromadzenie wypraszające Miłosierdzie Boże dla całego świata i głoszące na cały świat kult Miłosierdzia Bożego. Zgromadzenie to miało również zrzeszyć wszystkich świeckich wiernych kościoła katolickiego. Nakaz ten urzeczywistnił się wraz z powołaniem do życia Zgromadzenia Sióstr Jezusa Miłosiernego i powołaniem świeckiego Apostolskiego Ruchu Bożego Miłosierdzia.

 W swym Dzienniczku opisuje również otrzymane dary bilokacji, stygmatów ukrytych, czytania w duszach ludzkich, proroctwa, mistycznych zrękowin i zaślubin.

W 1930 roku przyjechała do Płocka, gdzie w domu Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia przy Starym Rynku przebywała ponad dwa lata, wykonując obowiązki sprzedawczyni w sklepie piekarniczym. Wg "Dzienniczka" 22 lutego 1931 roku miała wizję Pana Jezusa, który kazał jej namalować obraz Miłosierdzia Bożego, a w kolejnym objawieniu żądał ustanowienia Święta Miłosierdzia Bożego.

 W czasie pobytu w Wilnie, 2 stycznia 1934 odwiedziła po raz pierwszy malarza Eugeniusza Kazimirowskiego, który namalował obraz Miłosierdzia Bożego (Jezusa Miłosiernego) według jej wskazówek. W tym mieście Pan Jezus podyktował jej modlitwę zwaną Koronką do Miłosierdzia Bożego i polecił założenie „takiego zgromadzenia”, które by głosiło i wypraszało miłosierdzie dla świata.

 8 stycznia 1936 roku Maria Faustyna Kowalska odbyła prywatną audiencję u metropolity wileńskiego, Romualda Jałbrzykowskiego. Podczas niej radziła się go w sprawie założenia nowego zgromadzenia, którego żądał Chrystus. Metropolita polecił jej pozostać w Zgromadzeniu Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia i stamtąd wypraszać Miłosierdzie Boże dla świata.

 21 marca 1936 roku Maria Faustyna Kowalska została przeniesiona z domu zgromadzenia w Wilnie do Walendowa, a po kliku tygodniach do Derd. 12 maja tego samego roku na ostatnie miejsce przeprowadzki wyznaczono jej dom w Krakowie.

 Maria Faustyna Kowalska bardzo ciężko chorowała. Przez wiele lat cierpiała na ciężki przypadek gruźlicy płuc i przewodu pokarmowego, który początkowo był całkowicie nierozpoznawalny. We wrześniu 1936 roku została wysłana przez lekarza do szpitala chorób zakaźnych w Prądniku, gdzie spędziła 8 miesięcy. Jej zdrowie poprawiło się jednak tylko na krótko. Choroba ta była ostatecznie przyczyną jej śmierci.

Zmarła 5 października 1938 roku o godzinie 22:45, do ostatniej godziny zachowując świadomość.

 7 października 1938 roku, w uroczystość Matki Bożej Różańcowej, pochowano ją w Łagiewnikach (był to pierwszy piątek miesiąca). W 1966 roku jej relikwie przeniesiono do kaplicy klasztornej. Obecnie spoczywają one w trumience na ołtarzu pod słynącym łaskami obrazem Jezu ufam Tobie. Kaplica klasztorna, dzięki posiadaniu relikwii świętej Marii Faustyny Kowalskiej, już w 1968 roku została wpisana na listę sanktuariów diecezji krakowskiej. Obecnie na tym miejscu stoi Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach.

 

do góry

do góry