Chociszewo

 (Choczeschowo, Kutschkau), GW, gmina Trzciel, wieś owalnicowa rozciągnięta wzdłuż drogi z Międzyrzecza do Zbąszynka, 11 km na południowy zachód od Trzciela. Miejscowość o średniowiecznej metryce, wzmiankowana w 1393 roku.

Chociszewo stanowi typowy przykład wsi o owalnicowym charakterze zabudowy.
Zachował się tu wzniesiony w centrum wsi późnogotycki kościół p.w. Św. Jana.

Kamienna świątynia powstała w pierwszej połowie XVI wieku. Przebudowy w następnych stuleciach w pewnym stopniu zatarły jego pierwotne cechy stylowe. W 1930 roku do świątyni dobudowano kruchtę. Kościół wzniesiono na rzucie prostokąta, z węższym, prosto prezbiterium od strony wschodniej. Przy północnej ścianie prezbiterium znajduje się zakrystia.

Nad całością dominuje wysoka wieża o elewacjach ozdobionych szeregiem blend, zwieńczona niezwykle wysmukłą iglicą.

Zachowało się rokokowe wyposażenie wnętrza. Teren kościelny otacza kamienny mur, przy którym wznosi się późnoklasycystyczna kaplica grobowa z pierwszej połowy XIX wieku.

 

Na wschód od kościoła znajduje się zespół dworski, obejmujący pałac z 1896 roku z ozdobnym ogrodem założonym w początkach XIX wieku oraz zabudowania folwarczne, między innymi kamienny spichlerz z około 1800 roku.

W 1884 roku właścicielem był porucznik Karl Fuss, majątek liczył wtedy 734,9 ha.


Dzwon spiżowy na późnogotyckiej wieży kościelnej, zawieszony na stalowym jarzmie osadzonym w drewnianym siedzisku dzwonnym. Poza półwałkami w dolnej i górnej części nie posiada żadnych innych zdobień. ; Inskrypcja umieszczona w górnej części płaszcza (na szyi), pomiędzy dwoma rzędami pojedynczych półwałków. Przerywniki międzywyrazowe w formie rombów. ‚ rex ‚ glorie ‚ veni ‚ cum ‚ pace ‚ o ‚ konigk ‚ der ‚ eren ‚ kom ‚ mit ‚ frede ‚ m ‚ ccccc (Tłum.: O królu chwały przyjdź z pokojem (dwukrotnie powtórzony). Korona z sześcioma kabłąkami oraz kluczem, bez zdobień. Dzwon obecnie uszkodzony, posiada mało widoczne pęknięcie wewnętrznej części kołnierza w miejscu uderzenia serca zgodnie z obecnym ustawieniem osi, co wskazuje na, co najmniej jedną zmianę osi serca.

Ponadto widoczne nieznaczne wyszczerbienia krawędzi. Średnica 105 cm; wysokość bez korony 82 cm. Pole inskrypcyjne wys. 3,5 cm. Wys. liter: 3-3,5 cm. Język łaciński i niemiecki, minuskuła późnogotycka. Litera „e” otwarta. Trzon litery „l” nieznacznie wykracza poza dolną linię podstawową. W wyrazie konigk litery „n” oraz „i” są wykonane niestarannie, sugerując wyraz: koengk. Litera „r” jest zamknięta, tak, że jej ogonek, nieznacznie odchylony w prawo, tworzy oczko o kształcie trójkąta.

Obiekt od momentu powstania znajduje się w kościele parafialnym p.w. św. Jana Chrzciciela w Chociszewie i obecnie pełni tylko i wyłącznie funkcję eksponatu sztuki ludwisarskiej z XV wieku.
Nie udało się, jak dotychczas, zidentyfikować warsztatu ludwisarskiego. W czasie II wojny światowej obiekt zakwalifikowany do kategorii D.

(w/g Biblioteki Uniwersytetu Zielonogórskiego)


W opisie miejscowości wykorzystano teksty zaczerpnięto z opracowania Krzysztofa Jodłowskiego i Doroty Matyaszczyk z Wielkopolskiego Ośrodka Studiów i Ochrony Środowiska Kulturowego w Poznaniu.

Galeria zdjęć Chociszewo

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Wpisz swój komentarz!
Proszę podać swoje imię