Popowo

 (niem. Poppe) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie międzyrzeckim, w gminie Bledzew. Popowo, wieś należąca do parafii bledzewskiej, otrzymał zakon OO. Cystersów w Zemsku od Waldemara i Jana margrafów brandenburskich w 1312 – 1315 r. Kościół parafialny niewiadomego tytułu, założono zapewne przy lokacji wsi w XIII albo XIV w.

W roku 1321 margrabia Waldemar nadał cystersom Bledzew i Popowo, które od 1321 r. znalazły się w granicach Wielkopolski i pozostały aż do II rozbioru Polski w 1793r.

W aktach z XV i XVI w. są bardzo skąpe o nim wiadomości. Plebanem w 1437 r. był Mikołaj. Niewiadomo do jakiego Popowa odnoszą się te notatki o plebanie Stanisławie i Joannes plebamus de Papiecz. W 1480 r. pleban Jan Sławiński.
Pominięto tę wieś w Liber Beneficiorum z 1510 r. i w rejestrze z 1580 r. Wydaje się, że już wtenczas była filią Zemska, jak i w roku 1580.

Według wizytacji z 1589, 1603 i 1640 należało do kościoła nieco roli, do plebana tylko meszne. Branecki w 1640 r. wspomina: wieś Popowo należy do opactwa bledzewskiego, kościół w niej drewniany, nie wiadomo, pod jakim tytułem. Podają, że jest filią kościoła w Zemsku i wymaga dużej naprawy, gdyż jest bardzo zniszczony.

Mieszkańcy wsi w tym czasie byli katolikami, oprócz dwóch kobiet, stwierdził wizytator. Opaci bledzewscy ok. 1658 r. postawili z drewna nowy kościół.

W 1660 r. bp poznański S. Tolibowski go konsekrował i nadał tytuł św. Jana Chrzciciela. Świątynia ta w połowie XIX w. popadłą w ruinę. Mieszkańcy w miejsce zniszczonej świątyni zbudowali w 1867 r. nowy kościół. Posadowiony został we wschodniej części wsi, na historycznym placu kościelnym. Był to już obiekt murowany z cegieł, wieżowy, wzniesiony w stylu neogotyckim.Popowo Przed frontem kościoła ustawiono dwie figury na ceglanych cokołach z II poł. XIX w. Kościół został poświęcony w 1867 r. przez ks. Aleksandra Pestricha, dziekana zbąszyńskiego i proboszcza rokitniańskiego.

    Pod koniec XIX w. znajdowały się w kościele następujące zabytkowej wartości przedmioty:

  • późnogotycki dzwon o 73 cm w przekroju i o 35 cm w przekroju z 1522 r.,
  • do ostatnich lat znajdowała się w kościele kopia cudownego obrazu MB z Rokitna (obecnie znajduje się w Bledzewie).

W 1945 r. kościół przeszedł w ręce Polaków – Katolików. Jak ongiś i dzisiaj świątynia jest filią Kościoła Parafialnego w Bledzewie.

Oprócz kościoła we wsi znajdują się dwie kapliczki. Pierwsza kapliczka na cmentarzu komunalnym, murowana z 4 ćw. XIX w., druga na na cmentarzu poewangelickim (wschodnim), murowana, też z 4 ćw. XIX w.

W XIX wieku. istniał w Popowie duży folwark. Zachował się także w szczątkowej postaci ogród podworski, resztki zabudowy folwarcznej i przebudowany dwór z XIX w.

W latach 80-tych XIX w. wieś i leśnictwo tworzyły łącznie jeden okręg wiejski. Po wybudowaniu linii kolejowej ze Skwierzyny do Międzyrzecza, po wschodniej stronie wsi wzniesiono stację kolejową z zapleczem gospodarczym.

Zabudowania stacji kolejowej zachowały się do dnia dzisiejszego.
Wieś zabudowana jest wieloma domami mieszkalnymi z przełomu XIX i XX w. Do dzisiaj zachował się owalnicowy układ przestrzenny wsi.

Mieszkańcy miasta w XVI w. przeszli na luteranizm i w 1603 r. było w parafii tylko 6 katolików. Do kościoła w Bledzewie dołączono jako filie kościoły w Zemsku, w Popowie i Starym Dworku.

Wieś w 1949 r. liczyła 224 osób, a w 1969 r. żyło w niej 205 katolików.

W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa gorzowskiego.

Wieś leży 7 km na wschód od Bledzewa, 11 km od Międzyrzecza i ok. 6 km na południe od Skwierzyny obok linii kolejowej z Gorzowa Wielkopolskiego do Zbąszynka i drogi krajowej nr 3.

 

Pomniki przyrody

Wiąz szypułkowy o obwodzie pnia 220cm i wysokości 25m rosnący w obrębie ewidencyjnym Popowo, oddz. 207g, działka nr 2207/1, własność Skarbu Państwa, w zarządzie Nadleśnictwa Międzyrzecz, obręb leśny Białe Łąki, Leśnictwo Popowo.

Wiąz szypułkowy o obwodzie pnia 240cm i wysokości 26m rosnący w obrębie ewidencyjnym Popowo, oddz. 207g, działka nr 2207/1, własność Skarbu Państwa, w zarządzie Nadleśnictwa Międzyrzecz, obręb leśny Białe Łąki, Leśnictwo Popowo.

IV. Sołectwo Popowo – 342 mieszkańców

  1. Popowo (335)
  2. Popowo-Leśniczówka (7)

W opisie miejscowości wykorzystano teksty zaczerpnięto z opracowania Krzysztofa Jodłowskiego i Doroty Matyaszczyk z Wielkopolskiego Ośrodka Studiów i Ochrony Środowiska Kulturowego w Poznaniu.

Galeria zdjęć Popowo

foto nadesłał: zaczek_15

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Wpisz swój komentarz!
Proszę podać swoje imię